“Toplu konutlarda yaşam”a yönelik eleştirileri içeren yazılarla sıkça karşılaşıyoruz. Bu yazılarda o mekânların insanları dünyevileştirdiği mutsuz ettiği, kamplara böldüğü, steril hayatlara yönlendirdiği, mahalle kültürünü yok ettiği vs. eleştirileri yapılmaktadır. Acaba mekân değişikliği insanı her zaman olumsuz şekilde mi etkilemektedir?

İlk yorumu yazmak istermisiniz

Misal vermek birisine bir şeyi hatırlatmak ve ona örnek vermektir.[1] Misal yoluyla insanlara mesaj vermeye, İncil’den şu pasajı örnek verebiliriz: Göklerin melekutu, bir adamın alıp tarlasına ektiği bir hardal tanesine benzer, o tane ki, bütün tohumların gerçi en küçüğüdür; fakat büyüyünce, sebzelerden daha büyüktür ve ağaç olur; şöyle ki, göğün kuşları gelip onun dallarında yerleşirler. İsa onlara başka bir mesel söyledi: Göklerin melekutu hamur mayasına benzer; bunu bir kadın almış ve üç ölçek un içine, hepsi mayalanıncaya kadar gizlemiştir. İsa bütün bu şeyleri halka mesellerle söyledi; ve onlara meselsiz hiçbir şey söylemezdi; ta ki, peygamber vasıtası ile, ‘Ağzımı mesellerle açacağım, dünya kurulalı beri gizli olan şeyleri beyan edeceğim.’ diye söylenen söz yerine gelsin.” (İncil, Matta, 14: 31-35). Bu ayetlerde göklerin melekutu, tohumken ağaç haline gelecek kadar büyüyen bir temsille ifade edilmekte ve Hz. İsa’nın mesajını vermek için sıkça meseli kullandığı söylenmektedir.

İlk yorumu yazmak istermisiniz

Kur’an’da akıl kavramı ile çok yakından ilişkili olan kelimelerden (fuad, hicr, ahlâm, kalb ve nühâ) birisi de lüb kelimesidir. Bu kelime her şeyin halisi ve en iyisi olmakla birlikte daha çok dışı atılan meyvelerin içi için kulanılır. Ceviz, badem ve benzerlerinin lübbü içleridir. Bu anlamdaki lüb kelimesinin çoğulu lubûbtur. İnsanın özünü teşkil ettiği için akla da lübb denilmiştir. Bu anlamdaki lüb kelimesinin çoğulu ise elbâb, elbub veya elubbedir. Lüb hakikatleri değerlendirmede olgunlaşan akıldır.[1]

İlk yorumu yazmak istermisiniz

Kendine ve inançlarına güveni olmayan insanlar bazen gereksiz yere inançlarına destek olacağını düşündükleri bilgilere, haberlere ve/ya efsanelere yönelirler. Niyetleri iyi de olsa böyle bir çaba bazen aleyhlerine de dönebilir, muhaliflerine malzeme vermiş olurlar. Ne yazık ki birtakım Müslümanlar da bu hataya düşmekte ve “İnsanları imana teşvik ediyoruz.” zannetmektedirler. Ancak aksine din konusunda insanların kafalarında farkında olmadan soru işaretlerinin/vesvesenin artmasına neden olmaktadırlar. Allah’ın dinine destek olalım derken din anlayışımızı tabii mecraından uzaklaştırma yanlışı bağlamında siyer kitaplarında mevcut Rahip Bahira olayı iyi bir örnektir. Bu olay üzerinde durmak meseleyi ortaya koyma ve çıkan problemleri somut olarak gösterme konusunda bize yardımcı olacaktır.

İlk yorumu yazmak istermisiniz