|
İddia edildiğine göre, Hz. Peygamber (s)’in iki omuzu arasında peygamberlik mührü vardı. O, peygamberlerin mührü (sonuncusu) idi (Tirmizi, Menakıb 19). Beyzavi Tefsir’inden nakille denir ki, peygamberlik mührü Hz. Peygamber (s)’in iki küreği arasında bir eserdir ki: O eski ümmetlerin mukaddes kitaplarında bildirilen ve geleceği vaat edilmiş olan son peygamberin bilinmesine alamet olmuştur (Zebîdî, IX: 260).
Bu konuda Anamarie Schimmel Hz. Peygamber (s)’in bedenindeki şeyin özel bir işaret olduğunu ve onun Allah tarafından son elçi olarak tayin edileceğine delalet ettiğini dair ayeti belirtmektedir: “Muhammed, içinizden hiçbirinin babası değildir. Ama Allah'ın Rasulü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah her şeyi hakkiyle bilendir.” (Ahzab, 33: 40). Yazara göre, bu işaretin iki omzu arasında güvercin yumurtası büyüklüğünde bir yumru veya ben olduğu hususunda bütün raviler hemfikirdir (Schimmel, 40). Bu mühür iddiası Rahip Bahira olayı olarak bilinen Hz. Peygamber (s)’in çocuk denebilecek yaşta Şam’a bir grup Mekkeli liderle birlikte ziyaretine dair nakillerde de gündeme gelmektedir. Bahira’nın Muhammed’in gelecekte peygamber olacağına dair ileri sürdüklerini dinleyen Kureyş büyükleri ona, ‘Bu söylediğini(n doğru olduğunu) nereden biliyorsun?’ diye sorduklarında Rahibin gerekçelerinden birisi de şu olmuştur: “Ben onu peygamberlik mührüyle de biliyorum.” Rasulullah (s)’ın sırtında herkeste olabilen türden bir ya da iki et beninin birleşmesinden dolayı beliren güvercin yumurtası büyüklüğünde bir ben olduğuna dair rivayetler de vardır. Bu konuda birtakım efsanevi rivayetler de mevcuttur ama onlar İbn Dihye, Zehebî, İbn Hacer ve Kasatalani gibi konuya eleştirel yaklaşan âlimler tarafından reddedilmiştir. İbn Hacer Heytemi de “Raviler, hatem-i nübüvvetle mühr-ü nebevî’yi karıştırmışlardır.” demiştir (Zebîdî, IX: 260). İslâm Peygamberi adlı eserin sahibi Muhammed Hamidullah, peygamberlik mührü” ile ilgili olarak şu bilgileri vermektedir: Doğu Arabistan’da yaşayan Teymu’r-Rebâb kabilesine mensup Ebû Rimse et-Teymî’nin hikâyesi de oldukça ilginçtir. Kendisi İslâm’ı kabul etmek üzere Medine’ye gelmişti. Hekim olması dolayısıyla duyduğu merak, kendisini, Allah Resulünü ayırt etmede bir işaret olarak bilinen ve Rasulullah’ın iki omzu arasında yer alan mührü, bir tür tümör olabileceği düşüncesiyle incelemeye ve ameliyatla onu bulunduğu yerden çıkarmaya sevk etmişti. İbn Hanbel ve İbn Sa’d, Ebû Rimse’nin Resulullah (s)’a şöyle söylediğini naklederler: “Ben tabipler ailesine mensup bir doktorum; benim babam da çok ünlü bir hekimdi. Vallahi insan vücudundaki hiçbir kan damarı ve kemik bizim için meçhul değildir. Omuzundaki şu hastalığı bana bir göster: çıkıntılı bir yumru (sal’a) söz konusu ise onu kesip yerinden çıkarır ve ilâçla tedavi ederim.” Tabii ki Resûlullah bu ameliyata razı olmamıştır (Hamidullah, II: 803). Rasulullah (s)’ın sırtında var olduğu söylenen mührün Ebû Rimse tarafından mucizevi değil, tıbbi müdahale gerektiren bir şey olarak görülmesi ve Rasulullah (s)’ın da ona “Peygamberin mührü alınır mı hiç? O nasıl teklif?” dememesi ilginçtir. Peygamberlik mührüne dair Hz. Peygamber (s)’in eşlerinden bir rivayet gelmemiş ve insanlara “Sırtımda peygamberliğimi kanıtlayan nübüvvet mührü var.” dediğine dair bir bilgi de bize ulaşmamıştır (Sarmış, I: 53). Yine Hz. Ayşe’nin Rasulullah (s)’ın vefatı üzerine sırtında olduğu iddia edilen mührü aradığını fakat bulamadığını söylediği belirtilmektedir. Hz. Muhammed (s) peygamber olmadan önce kırk yaşına kadar iddia edilen mühür omuzları arasında bulunmuşsa, öldükten sonra neden bulunmasın? Ölünce peygamberlik bittiği için kaybolmuştur denilirse o zaman da kırk yaşına kadar peygamber olmadığı halde niçin mevcut olsun mühür? Yoksa bu mühür kırk yaşına kadar mevcut değildi de kırk yaşında peygamber olunca mı belirdi (Sarmış, 54)? Hz. Muhammed (s)’in sırtında böyle bir mührün olup olmadığı inanç umdelerimizden birisi değildir. Kur'an Hz. Muhammed (s)’i bir beşer olarak tanıttığı –bu açıdan kasıtları bâtıl olsa da müşrikler doğru söylemektedir- halde ona beşerüstü bir imaj yükleme gayreti söz konusudur. Tercihimiz vahyin gösterdiği gibi örnek alınabilen ve bizim gibi bir insan olan, yediğimizden yiyen, içtiğimizden içen bir peygamber telakkisidir. Kaynakça Cevdet Paşa, Ahmet, Hz. Muhammed (s)’in Hayatı, Akpınar Yay., İst., ts. Hamidullah Muhammed, İslâm Peygamberi, 2. c., (çev: Salih Tuğ), İrfan Yay., İst., 1993. Zebîdî, Abdüllatif, Sahih-i Buhari Muhtasarı Tecrid-i Sarih Tercemesi ve Şerhi, (çev: Kamil Miras), 13 C., 9. bs., Ankara, 1986. *Kayacan, Murat, “Peygamberlik Mührü”, Haksöz Derg., S. 229, İst., 2010, s. 50-51.
|
- Lütfen yazı ile ilgili yorum yapın.
|
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.1 |
İlk yorumu yazmak istermisiniz
